Inger en Robbert

Een huwelijk in alle rust… en met een grote betekenis

Sommige huwelijksceremonies zijn uitbundig en groots.
Andere zijn juist klein van opzet, maar daardoor misschien wel des te indrukwekkender.
Zo was ook de wettelijke huwelijksvoltrekking van Inger en Robbert op dinsdag 7 juli 2026 in het gemeentehuis van Waddinxveen.

In een intieme kring van ouders, familie en hun drie kinderen – Noé, Liam en Jolie – kozen zij ervoor om eerst officieel met elkaar te trouwen, voordat later deze zomer in Italië een grote ceremonie volgt met familie en vrienden.

Juist die kleinschaligheid gaf ruimte aan wat werkelijk belangrijk was.
Niet de handtekeningen.
Niet de formaliteiten.
Maar het gezin dat zij samen al jarenlang vormen.

Een bijzonder moment tijdens de ceremonie was de rol van de kinderen. Zij ondertekenden een eigen Kinderakte als teken dat ook zij deel uitmaken van deze bijzondere dag. Geen ingewikkelde woorden, maar een eenvoudige en liefdevolle manier om zichtbaar te maken dat een huwelijk niet alleen twee mensen verbindt, maar ook een gezin bevestigt.

Vlak voor het officiële JA-woord kreeg dochter Noé nog een bijzondere taak. Nadat het huwelijk volgens de wet was voltrokken, mocht zij met de huwelijkshamer de officiële bekrachtiging van dat moment luister bijzetten. Een taak die zij met zichtbaar plezier én grote ernst uitvoerde.

Tijdens het ondertekenen van de huwelijksakte klonk A Thousand Years van Christina Perri. Een lied dat niet alleen de stilte vulde, maar ook onder woorden bracht wat soms moeilijk uit te spreken is: dat liefde niet in één dag ontstaat, maar groeit door de jaren heen.

Aan het einde van de ceremonie ontvingen Inger en Robbert hun trouwboekje (waarin met terugwerkende kracht ook de geboortes van de kinderen werden vermeld), de pen waarmee zij de akte hadden ondertekend en het complete script van de ceremonie. Mooie herinneringen aan een ochtend waarop niet alleen een huwelijk officieel werd gesloten, maar waarop vooral zichtbaar werd wat voor iedereen eigenlijk al lang duidelijk was:
Dat zij er zijn.
Voor elkaar.
Voor hun kinderen.
En voor de toekomst die zij samen verder zullen schrijven.