Lina & Mosab

Burgerlijk huwelijk

Sommige huwelijken zijn klein in omvang, maar groots in betekenis.
Op maandag 20 juli 2026 mocht ik in het gemeentehuis van Waddinxveen het burgerlijk huwelijk voltrekken van Lina en Mosab.
In het bijzijn van hun moeder, getuigen en een klein gezelschap van naaste familie en vrienden stond deze ceremonie volledig in het teken van vertrouwen, respect en een nieuw begin.

Omdat Lina nog nauwelijks Nederlands spreekt en Mosab juist bezig is de Nederlandse taal te leren, kreeg de ceremonie een bijzonder tweetalig karakter. Nederlands en Engels wisselden elkaar af, terwijl er ook ruimte was om af en toe een paar woorden in het Arabisch met elkaar te delen. Juist daardoor voelde de ceremonie voor iedereen persoonlijk en verbonden.

Een mooie rode draad vormde het begrip 'thuis'. Niet als een plaats, maar als de persoon bij wie je je veilig weet. Tijdens de ceremonie groeide dat beeld uit tot een tweede gedachte: vanuit dat gevonden thuis samen bouwen aan een nieuwe toekomst.

Zoals zo vaak op een trouwdag verliep niet alles helemaal volgens plan. Tijdens het ondertekenen van de huwelijksakte leek het er even op dat het gekozen muziekstuk Ghar El Amaar niet zou klinken, waardoor ook de traditionele dans van het bruidspaar in gevaar leek te komen. Gelukkig wist bode Martin, terwijl de ondertekening rustig doorging, het probleem snel te lokaliseren. De geluidsinstallatie bleek zichzelf te hebben uitgeschakeld. Binnen enkele ogenblikken was het euvel verholpen en kon de muziek alsnog klinken.
Eind goed, al goed.
De glimlach waarmee Lina en Mosab daarna samen konden dansen, maakte duidelijk dat kleine onverwachte momenten soms juist een trouwdag nog onvergetelijker maken.

Ik wens Lina en Mosab alle geluk, gezondheid en liefde toe voor de toekomst.

Some weddings are small in size, yet immense in meaning.
On Monday, 20 July 2026, I had the privilege of officiating the civil marriage of Lina and Mosab at the town hall of Waddinxveen.
Surrounded by their mother, witnesses and a small circle of family and close friends, the ceremony centred on trust, respect and the promise of a new beginning.

As Lina is still learning Dutch and Mosab has only recently begun doing the same, the ceremony naturally became bilingual. Dutch and English alternated throughout the ceremony, with occasional moments for a few whispered words in Arabic. This created an atmosphere in which everyone felt included and truly connected.

The central theme was the idea of 'home' — not as a place, but as the person with whom you feel safe. As the ceremony unfolded, that theme developed into something even deeper: once you have found your home in one another, you can build a new future together.

As often happens on a wedding day, there was one unexpected moment. During the signing of the marriage register, it briefly appeared that the couple's chosen song, Ghar El Amaar, would not play, raising concerns that their traditional dance might not be possible. Fortunately, while I continued the signing ceremony, our attendant Martin quickly traced the problem. The sound system had simply switched itself off. Within moments everything was working again, the music began to play, and the celebration continued exactly as the couple had hoped.
All's well that ends well.
The smiles on Lina and Mosab's faces as they shared their dance afterwards showed that sometimes the small, unexpected moments become part of the most beautiful memories of a wedding day.

I wish Lina and Mosab a lifetime filled with happiness, good health and love.