Denise en Bart

 

Een dag na de huwelijksvoltrekking in Helmond, was op 2 juli 2022 de Tiendweg in Lopik 'the place to be'. 

Op het erf achter de boerderij, waar opa van den Berg nog woont, mocht ik Denise en Bart in de echt verbinden in een ceremonie, die dankzij de bijdragen van de verschillende getuigen weer vol humoristische anekdotes zat. Bruid en bruidegom arriveerden geheel in stijl op een mooie gepavoiseerde tractor. En op de tonen van een instrumentale versie van het nummer A Thousand Years van Christina Perri bracht de vader van de bruid zijn dochter naar voren en gaf haar over in de handen van haar bruidegom. In het originele nummer zingt de Amerikaanse singer-songwriter de woorden:

Mijn lief, wees niet bang.. ik heb altijd al van je gehouden
En duizend jaar lang zal ik nog eens duizend jaar van je houden.

Aan het einde van de trouwdag om middernacht kende het bruidspaar elkaar exact 12,5 jaar, waarvan zij de laatste 6 jaar met elkaar samenwonen en een geregistreerd partnerschap hadden, dat vandaag ceremonieel werd omgezet in een huwelijk.

Denise  en Bart wonen in het huisje, dat zij op het erf hebben gebouwd om oma en opa  te huisvesten en voor hen als mantelzorger te dienen. Oma, die gelukkig nog wel mee had kunnen helpen met het uitzoeken van de bruidsjurk, was zeer tot verdriet van zowel bruid als bruidegom vijf maanden voor de bruiloft overleden. Wel was diens moeder, omi Helsloot - inmiddels 94 jaar oud, maar nog steeds zelfstandig wonend - nog aanwezig en genoot zichtbaar van alle aspecten in deze bijzondere ceremonie.

Denise, die haar hele leven lang al bijna elk weekend op de boerderij heeft doorgebracht, was super in haar nopjes met alle verhalen die vader, moeder en zus Chantal voor mij hadden verzameld over het avontuurlijke leven, dat zij daar leefde, met de dieren en de speeltjes, die opa en oma voor haar hadden verzameld.
Voor Bart moest ik terugvallen op zijn vriendengroep uit Polsbroek, die mij uiteraard ook het een en ander over hun maatje wisten te vertellen. Een vriendengroep, die intussen aardig is uitgegroeid en samen met de collega's uit de studietijd en de ziekenhuiswereld waar Denise als operatieassistent werkzaam is, het aantal aanwezigen op deze ceremonie op zo'n 120 mensen bracht.

Met een niet onbelangrijk verzoek aan de familie van de bruidegom om vandaag geen speciale activiteiten te ontwikkelen, waarbij de bruid op twee wielen zou moeten rondrijden, werd de ceremonie afgesloten. Bij eerdere gelegenheden belandde zij telkens ofwel in de bosjes ofwel in de brandnetels, en dus vreesde zij vandaag op de SEH te belanden,  om vervolgens de rest van de trouwdag in het gips te moeten zitten.

Daarna gingen de foodtrucks op het erf open en kon het feest beginnen.