Resi en Kees
Op woensdag 13 mei 2026 mocht ik in de trouwzaal van de gemeente Waddinxveen het huwelijk voltrekken van Resy en Kees uit Hazerswoude-Dorp. Een ceremonie die begon zoals je eigenlijk hoopt dat een huwelijk begint: stijlvol, warm en met muziek die direct de toon zette voor het verhaal van deze ochtend.
Onder begeleiding van het prachtige hoofdthema uit Pride and Prejudice van Carl Davis kwamen Resy en Kees samen de trouwzaal binnen. Een keuze die perfect bleek te passen bij dit bruidspaar. Niet alleen vanwege hun gezamenlijke liefde voor Britse kostuumdrama’s en subtiele humor, maar vooral omdat het verhaal achter die muziek draait om herkenning, vertrouwen en het langzaam ontdekken dat je bij iemand volledig jezelf kunt zijn.
En precies dát was voelbaar tijdens deze ceremonie.
Resy en Kees leerden elkaar begin 2024 kennen via Lexa. Hun eerste ontmoeting vond plaats op de dag dat Kees verhuisde naar Den Haag. Sinds die avond in Hazerswoude-Dorp gingen zij eigenlijk niet meer uit elkaars leven weg. Binnen korte tijd ontstond niet alleen een relatie, maar ook een gezin. In mei 2025 werd hun zoontje geboren – en juist hij speelde tijdens deze ceremonie misschien wel de meest ontwapenende hoofdrol van allemaal.
Nog geen jaar oud, maar al volledig aanwezig in het verhaal van zijn ouders.
De kleine kreeg tijdens de ceremonie een eigen kinderakte, waarmee hij officieel “toestemming” gaf aan het huwelijk van papa en mama. Maar minstens zo mooi waren alle spontane momenten tussendoor. Terwijl er gesproken werd over liefde, verbinding en toekomstplannen, kroop het manneke nieuwsgierig over de vloer van de trouwzaal, zocht af en toe veilig een plekje op schoot bij papa of mama, en werd op de belangrijke momenten liefdevol opgevangen door één van zijn tantes of oma’s.
Juist daardoor kreeg deze ceremonie iets heel echts. Geen strak geregisseerd plaatje, maar een zichtbaar jong gezin waarin warmte, ontspanning en vertrouwen centraal stonden.
Tijdens de ceremonie was er veel aandacht voor de persoonlijke verhalen van Resy en Kees. Over Resy, die door familie en vrienden werd omschreven als empathisch, zorgzaam en iemand die altijd klaarstaat voor mens én dier. Over Kees, de sociale verbinder met een warm hart, een geschiedenis in onderwijs en welzijnswerk en een studententijd die onder meer werd gekleurd door dispuut Los Hombres Locos – vrij vertaald: “de gekke mannen”.
Maar ook de meer serieuze kanten van hun verhaal kregen een plaats. De gezondheidszorgen, het verlies van een vader en toch wel al wat goede vrienden en moeilijke periodes die zij samen hebben doorgemaakt. Juist daarin bleek hoe stevig hun relatie inmiddels is geworden. Geen liefde van grote gebaren, maar een liefde waarin veiligheid, openheid en er voor elkaar zijn centraal staan.
Een bijzonder moment was uiteraard het officiële ja-woord. Resy en Kees stonden tegenover elkaar, gaven elkaar de rechterhand en keken elkaar recht aan terwijl zij antwoord gaven op de wettelijke vragen. Precies zoals het hoort: woorden die niet alleen in een trouwzaal klinken, maar vooral aankomen bij degene voor wie ze bedoeld zijn.
Na het ondertekenen van de huwelijksakte – begeleid door het vrolijke en licht ironische Matrimony van Gilbert O’Sullivan – werd duidelijk dat deze ceremonie perfect de balans wist te vinden tussen humor, warmte en betekenis.
Ook de afsluitende muziekkeuze vertelde weer iets over dit bruidspaar. Op de vrolijke klanken van Octopus’s Garden van The Beatles verlieten Resy en Kees samen met zoon, ouders, grootvader, broer en zussen, overige familie en vrienden de trouwzaal. Voor hen symboliseert dit nummer hun gezamenlijke droom: straks verhuizen naar Odoorn in Drenthe, rust vinden, genieten van natuur, ruimte en gezin, en samen bouwen aan een leven waarin eenvoud en aandacht belangrijker zijn dan haast en drukte.
En eerlijk gezegd: na deze ceremonie had iedereen in de zaal het gevoel dat zij daar samen absoluut in gaan slagen.