Daisy en Jop

Soms is het mooiste plan dat je samen verdergaat

Op vrijdag 28 augustus mocht ik in de raadszaal van het gemeentehuis van Waddinxveen het huwelijk voltrekken van Daisy en Jop.

Een bruidspaar dat op het eerste gezicht misschien behoorlijk goed kan plannen. Zeker Jop weet graag waar hij aan toe is, organiseert, regelt en doet dingen het liefst gewoon goed. Daisy brengt daar iets heel moois tegenover: rust, positiviteit en het vermogen om bewust te genieten van wat er nú is. En juist daarin lag de rode draad van hun ceremonie. Want hoe goed je ook plant, het leven houdt zich niet altijd aan de agenda. Daisy en Jop weten dat inmiddels. In bijna tien jaar samen kwamen er prachtige momenten op hun pad, maar ook verlies, zorgen en onverwachte veranderingen. Steeds opnieuw bleek echter dat één ding wél betrouwbaar was: zijzelf, samen.

Praten als dat nodig is. Elkaar ruimte geven als dát nodig is. Een arm om een schouder. Samen lachen. Muziek luisteren. Naar een concert. Reizen. Of gewoon op vrijdagmiddag samen op de bank met een speciaal biertje en goede muziek. Misschien zit liefde uiteindelijk juist in die ogenschijnlijk kleine dingen.

Ook mensen die er niet meer bij konden zijn, kregen tijdens de ceremonie hun plek. In het bijzonder Daisy's vader. Niet om van een feestelijke dag een verdrietige dag te maken, maar omdat iemand van wie zoveel gehouden is, onderdeel blijft van het verhaal dat verdergaat.

Gelukkig werd er minstens zoveel gelachen.
Om kleine Daisy, die haar oudere zus vroeger wel even vertelde of zij mocht meespelen. Om Jop en zijn soms wat ingewikkelde relatie met zaken die niet volgens plan verlopen. En natuurlijk om het huwelijksaanzoek bij de Nieuwkoopse Plassen, waar Jop romantisch op één knie ging en Daisy's eerste gedachte kennelijk niet was: hij gaat me ten huwelijk vragen…
maar: hij valt!
Het goede nieuws: Jop viel niet.
Of misschien toch wel — alleen was dat al bijna tien jaar eerder gebeurd.

Muziek speelde een prachtige rol in hun ceremonie. Say Yes To Heaven van Lana Del Rey bracht ons bij het woord waar deze dag uiteindelijk om draaide: ja. Tijdens het ondertekenen van de huwelijksakte klonk Bloom van The Paper Kites — passend bij twee mensen die in al die jaren niet alleen samen zijn gebleven, maar ook samen zijn gegroeid. 
En aan het einde wachtte de akoestische versie van Everlong van Foo Fighters.

Een titel die eigenlijk alles zei.
Want Daisy en Jop trouwden niet omdat hun leven vanaf die vrijdag ineens totaal anders moest worden. Integendeel. Ze willen vooral verder met wat er al is. Met familie en vrienden. Met muziek en reizen. Met concerten en vrijdagmiddagborrels. Met plannen maken en accepteren dat sommige plannen anders lopen.
En vooral met elkaar.

De dag na de huwelijksvoltrekking begon de huwelijksreis naar Tanzania, de Serengeti en Zanzibar.
Maar hun belangrijkste reis begon eigenlijk al bijna tien jaar geleden, bij twee studenten Technische Bedrijfskunde die elkaar bij een vijver in Rotterdam ineens écht zagen staan.

En ergens onderweg had Jop tegen een studiegenoot al eens gezegd: 
“Als ik ooit ga trouwen, dan is het met haar.”
Op 28 augustus 2026 bleek dat een uitstekend plan.

Lieve Daisy en Jop, geniet nog heel lang van elkaar — en blijf vooral samen plannen maken, ook al weet je inmiddels dat het leven zich daar soms heerlijk weinig van aantrekt.