Ewelina en Dion

Op donderdag 20 augustus 2026 voltrok zich in het gemeentehuis van Waddinxveen een huwelijk dat klein van gezelschap was, maar groots in betekenis.

Dion stond samen met dochter Mila in het midden van de raadzaal te wachten op Ewelina. Op de klanken van Schuberts Ave Maria gingen de deuren open en kwam Ewelina, begeleid door haar vader Jan, de zaal binnen. Een mooi en ingetogen begin van een ceremonie waarin liefde, familie en verbondenheid centraal stonden.

Voor Ewelina en Dion heeft het getal 20 een bijzondere betekenis. Ewelina werd geboren op 20 december, Dion op 20 mei, hun relatie begon op de 20e, het scheelde niet veel of hun dochter werd ook op de 20e geboren en dus was het eigenlijk bijna vanzelfsprekend dat ook hun trouwdag op de 20e zou vallen. Op 20 augustus werd die mooie reeks compleet.

Hun verhalen begonnen op verschillende plaatsen. Ewelina werd geboren in Warszawa en groeide op in Giżycko, in het noordoosten van Polen. Dion werd geboren in Utrecht en groeide op in een warm gezin met zijn zus en broer.
En toch vonden die twee levens elkaar.

Na hun eerste date vroeg Ewelina aan Dion of hij een paar dagen met haar mee wilde naar Polen.
Dion twijfelde geen seconde.
En juist daar, tijdens die reis, groeide hun relatie uit tot iets wat vanaf dat moment eigenlijk niet meer stuk kon.

Beiden hadden ooit gedacht dat trouwen waarschijnlijk niets voor hen was. Totdat ze elkaar ontmoetten.

Ook het aanzoek verliep geheel in hun eigen stijl. Dion had een mooi plan bedacht voor kerstavond, maar Ewelina merkte al snel dat hij iets verborgen hield. Ze bleef doorvragen tot Dion zijn zorgvuldig voorbereide verrassing noodgedwongen al thuis tevoorschijn moest halen.
Niet helemaal volgens draaiboek dus.
Maar misschien juist daarom perfect passend bij hen.

Tijdens de ceremonie was er een bijzondere rol voor hun dochter Mila.
Het leven kende ook een donkere periode toen zij, hun nog zo kleine dochter in het ziekenhuis terechtkwam. Een ontzettend zware tijd voor haar ouders. Maar Mila kwam er gelukkig weer bovenop en dartelt tegenwoordig als een vrolijk, nieuwsgierig meisje door het leven.

En op deze dag mocht zij laten zien hoe blij zij was met het huwelijk van papa en mama.
Ze ondertekende haar eigen Kinderakte. De letter M kon ze al goed schrijven en samen met papa en mama had ze weken geoefend op de rest van haar naam. Met grote concentratie zette ze haar naam op papier.
Later mocht ze ook nog de trouwhamer hanteren.
En na het officiële ja-woord gaf Mila op het juiste moment een flinke klap op het houten plankje.

Een mooier teken van instemming kon bijna niet.
Daarna bracht ze ook nog de trouwringen.

De ceremonie had bovendien een bijzondere internationale betekenis. De ouders van Ewelina spreken geen Nederlands of Engels. Daarom was het volledige ceremoniescript vooraf in het Pools vertaald, zodat zij alles woord voor woord konden volgen.

En later krijgt dit huwelijk nog een prachtig vervolg in Giżycko. Daar zal het huwelijk kerkelijk worden ingezegend en zal er samen met familie en vrienden opnieuw feest worden gevierd.

Ook Ewelina’s naam krijgt nog een bijzondere betekenis. Volgens de Poolse traditie wil zij zich voortaan presenteren als:
Ewelina Diona Methorst.

Na de ondertekening van de huwelijksakte klonken de bekende tonen van Pachelbels Canon in D.
En bij het afscheid volgde nog één klassiek hoogtepunt: Händels Arrival of the Queen of Sheba uit Solomon.
Een prachtige muzikale omlijsting van een warme, liefdevolle ceremonie.

Lieve Ewelina en Dion, jullie begonnen deze dag als twee mensen die al lang voor elkaar hadden gekozen.
Jullie verlieten het gemeentehuis als echtgenoten.
En met Mila tussen jullie in vooral als datgene wat jullie eigenlijk al lang waren: een liefdevol gezin.

Serdeczne gratulacje!
Van harte gefeliciteerd!