Julia en Sam
A Fairytale in the Scottish Countryside
4 september 2026
Soms klopt een thema zó goed dat zelfs het weer besluit mee te doen.
Voor hun huwelijk kozen Julia en Sam voor de prachtige Ruïne van Brederode. Hun wens: A Fairytale in the Scottish Countryside. En eerlijk is eerlijk: wie Schotland zegt, kan natuurlijk niet uitsluitend zonneschijn bestellen.
Dus kregen we naast een eeuwenoude ruïne, kilts en Schotse muziek ook het bijpassende weer cadeau.
Maar dat deed helemaal niets af aan deze bijzondere ceremonie.
Integendeel.
Julia en Sam kennen elkaar al sinds hun vijftiende en delen onder meer een liefde voor reizen, wandelen, metal, fantasy én Schotland. Dat mocht allemaal terugkomen in hun huwelijksceremonie.
Met doedelzakmuziek van Steve the Bagpipe Player, met de kilts in diverse tartans, waaronder uitdrukkelijk die van de Dutch Friendship, gedragen door Sam, zijn schoonvader en de opa van Julia, en een trouwambtenaar die voor deze gelegenheid zijn Schotse galatenue (kilt in Highland Titles tartan inclusief Charlie) uit de kast mocht halen, was de toon al snel gezet.
Maar het meest bijzondere Schotse element kwam tijdens de ceremonie zelf.
Julia en Sam kozen voor een handfasting: hun handen werden met een gevlochten koord symbolisch met elkaar verbonden. De drie kleuren daarvan stonden voor eigenschappen die bij hen passen en die ik op basis van de gesprekken en hun schriftelijke antwoorden op mijn standaard-vragen voor hen heb geselecteerd.
Daarna volgden hun eigen woorden, hun huwelijksbeloften en uiteindelijk het moment waarop de koorden weer werden losgemaakt.
Want misschien zat juist daarin wel de mooiste symboliek van deze ceremonie:
niet bij elkaar blijven omdat je gebonden bent...
maar omdat je iedere dag opnieuw uit vrije wil voor elkaar kiest.
En alsof er nog niet genoeg hoofdrolspelers waren, kwam ook golden retriever Yette in actie. Zij had - ondanks haar hoge leeftijd - een belangrijke taak gekregen als ringdrager — een verantwoordelijkheid die zij zonder één woord tekst uitstekend wist uit te voeren.
Daarna waren er de ringen, de handtekeningen, opnieuw Schotse muziek en uiteindelijk vooral heel veel blije gezichten.
En de regen?
Ach...
tussen de oude stenen van de Ruïne van Brederode, met de kilts, de doedelzak en dat Schotse landschap dat Julia en Sam zo dierbaar is, paste die eigenlijk verrassend goed in het decor.
Misschien was Santpoort-Zuid die ochtend gewoon héél even een stukje Schotland.
Julia en Sam, dank jullie wel dat ik onderdeel mocht zijn van jullie fairytale.
En alle geluk voor het mooiste avontuur dat nu voor jullie ligt:
de rest van jullie leven samen.
