Maaike en Eric

 

Soms begint een samenwerking onverwacht, maar eindigt die alsof je elkaar al veel langer kent.
Zo ging het ook met de huwelijksceremonie voor Maaike en Eric op donderdag drie, vier, vijfentwintig. 
Toen ik kort voor hun trouwdag werd gevraagd in te vallen voor mijn collega Marjan, ontmoette ik dit warme, oprechte en nuchtere stel.
Ondanks de beperkte voorbereidingstijd was er meteen een fijne klik die in belangrijke mate was gebaseerd op een aantal wederzijdse raakvlakken.
In de ceremonie haalde ik die raakvlakken even kort aan en liet de aanwezigen weten, dat het ging om basketbal, schoondochters en Mont Royal.
Het bleek mogelijk om in het beschikbare korte tijdsbestek een leuke ceremonie te maken die volledig bij hen paste.
De gelukkig al beschikbare uitgebreide input van hen zelf, hun ouders én getuigen droeg daar aan bij. 

Maaike en Eric hadden veel aandacht besteed aan de inhoud: openhartige antwoorden, een heldere visie op de sfeer die zij wilden neerzetten, en persoonlijke wensen tot in detail.
Hun twee kinderen speelden een centrale rol in de ceremonie.
Niet alleen kwamen zij samen met hun vader binnen, voorafgaand aan Maaike’s entree aan de hand van haar vader op het nummer Still into You van Katja Petri, maar zij tekenden ook een speciaal voor hen opgestelde Kinderakte.
Een ontroerend moment, waarmee het belang van het gezin prachtig werd onderstreept.
Hun dochtertje wilde mij maar al te graag assisteren bij de bevestiging van het JA-woord van mama en papa en voorafgaand aan de ceremonie werd er hard geoefend om een perfecte tik met de trouwhamer te produceren.
Tot grote hilariteit van het bruidspaar en al hun 30 gasten werd het uiteindelijk een minuscuul tikje, dat alleen te horen was omdat alle aanwezigen muisstil toe luisterden naar wat zij zou doen.

De muziekkeuzes vormden een sfeervolle rode draad door de ceremonie. Tijdens het ondertekenen van de Kinderakte klonk A Thousand Years van Christina Perri en het tekenen van de huwelijksakte paste volledig binnen het tijdsbestek van het nummer Someone Like You van Don Louis.
Beide nummers verwoordden hun tijdloze liefde en verbondenheid krachtig.
De ceremonie eindigde op de vrolijke tonen van Fishin’ in the Dark van Niko Moon, passend bij hun liefde voor het gewone geluk.

Een van de hoogtepunten was het uitspreken van de persoonlijke geloften. Beide partners keken elkaar aan en deelden in hun eigen woorden waarom zij voor elkaar kiezen – oprecht, met humor, ontroerend, en vooral heel authentiek.
Ook mocht ik aan het slot namens hen een speciaal dankwoord uitspreken aan hun ouders, waarin hun liefde, opvoeding en betrokkenheid op een persoonlijke manier werden geëerd.

Terugkijkend was het een eer om voor Maaike en Eric – en hun dierbaren – deze ceremonie te mogen verzorgen.
Een huwelijk vol liefde, balans, zelfspot en oprechte verbondenheid.

 

Toen ik Maaike en Eric vroeg of ook zij iets over onze - onverwachte - samenwerking konden zeggen, kreeg ik onderstaand bericht:

‘Soms zit het mee, soms zit het tegen. Toen 72 uur voor onze bruiloft bleek dat onze originele BABS vanwege ziekte niet meer onze ceremonie kon voltrekken, sloeg de paniek toe. Echter kwam er gelukkig na een aantal uur een vervanger om de hoek kijken, die graag de volgende avond langskwam om kennis te maken. En zo zaten we op een dinsdagavond om 21:00 aan tafel met de man die ons twee dagen later zou trouwen.
En gelukkig was er die befaamde klik! Pim kon zich al vlug aansluiten bij het beeld wat wij van de ceremonie hadden en mede omdat hij zich ook al goed had ingelezen in de informatie die onze originele BABS had gedeeld, was er niets van te merken dat dit allemaal een gevalletje ‘last minute’ was.
Hij gaf ook de suggestie om onze dochter een kinderakte te laten tekenen, waar we achteraf heel erg blij mee zijn.
De ceremonie zelf was precies zoals we het wilden; intiem, nuchter, niet al te zwaar en vooral in het teken van het delen van dit moment met vrienden, familie en degenen die ons zijn ontvallen.
Pim had echt de tijd genomen om alles netjes op te bouwen, de juiste toon te raken en straalde ook zelf trots en plezier uit dat hij ons mocht trouwen. De verbazing was ook groot toen we aan een aantal aanwezigen vertelden dat hij slechts een paar dagen had gehad om zich voor te bereiden.
We zijn heel blij dat hij ons huwelijk met deze prachtige ceremonie heeft voltrokken!’