Lieke en Eli
✨ Een ceremonie met Schotse flair, muziek en een vleugje verrassing
Op een frisse lentedag, 21 maart 2026 — de eerste dag van de lente — gaven Lieke en Eli elkaar het jawoord op het prachtige Kasteel Rhoon. Een locatie die met zijn historische karakter en statige uitstraling perfect aansloot bij de sfeer die zij voor ogen hadden: warm, bourgondisch en vooral… samen genieten.
Vanaf het eerste moment was duidelijk dat deze ceremonie meer zou worden dan alleen een officieel moment.
Bij binnenkomst klonken de zachte, bijna fluisterende tonen van Pianissimo van Andrea Bocelli en Cecilia Bartoli. Een duet — en daarmee een perfecte weerspiegeling van Lieke en Eli: twee sterke persoonlijkheden, ieder met een eigen stem, maar samen in harmonie.
Na het welkom aan de gasten en de herinnering aan hen die er niet meer zijn, kwam het moment van een subtiele, maar bijzondere verrassing.
Bij het voorstellen van mijzelf, kreeg wat begon in traditionele toga, onverwacht een verrassende wending. Geïnspireerd door Lieke’s liefde voor de Schotse Hooglanden — de natuur, de cultuur en het gevoel van vrijheid — maakte de toga plaats voor een Schotse kilt. Een knipoog naar een gedeelde passie en een persoonlijk detail dat perfect paste bij de sfeer van de dag én de locatie, die niet voor niets deed denken aan een statig landhuis ergens in de Highlands.
Het zorgde voor een glimlach, voor verrassing — en vooral voor herkenning.
De ceremonie nam de gasten vervolgens mee langs twee levensverhalen die op het eerste gezicht verschillend waren, maar elkaar precies daar vonden waar het er écht toe doet: in verbinding, in gesprekken en in het vermogen om samen te groeien.
Het jawoord, de ringen — aangereikt door Lieke’s moeder — en de ondertekening van de akte vormden samen een moment van rust en betekenis, gedragen door muziek en emotie.
Tijdens het tekenen van de akte klonk Fly Me to the Moon van Frank Sinatra. Een tijdloze klassieker die precies verwoordt waar Lieke en Eli voor staan: samen dromen, samen bouwen en samen op avontuur — of dat nu een reis naar Parijs is of een toekomst in Brabant.
Na het slotwoord met een korte blik op de veranderingen die de huwelijkse staat wel of niet met zich zou brengen voor dit paar en na de felicitaties met de voor mij gebruikelijke cadeaus voor elk nieuw echtpaar, kwam met de eerste klanken van For Once in My Life van Stevie Wonder de energie terug de ruimte in.
Een nummer dat staat voor het vinden van iemand bij wie alles klopt. Waarmee Lieke en Eli niet alleen hun ceremonie afsloten, maar ook de volgende fase van hun dag inluidden: het vieren, het proosten en het samen zijn met iedereen die hen lief is.
Deze ceremonie liet zien waar het echt om draait.
Niet om grootse gebaren.
Maar om echtheid.
Om verhalen die raken.
Om muziek die versterkt wat je voelt.
En om liefde die niet perfect hoeft te zijn — zolang je maar blijft praten en samen blijft kiezen.
Een ceremonie met karakter.
Met warmte.
En met een Schots randje.
