Maissa en Majid 

Op maandag 5 januari 2026 werd door mij het burgerlijk huwelijk van Maissa en Majid in het gemeentehuis van een ditmaal in het wit gehuld Waddinxveen voltrokken.
Het was voor Waddinxveen de eerste huwelijksakte, die in 2026 werd gesloten en Maissa en Majid vonden dat een bijzonder idee.

In een kleine, intieme setting – alleen met hun zussen Sana en Asmae als getuigen – kozen zij bewust voor rust, eenvoud en betekenis.

De ceremonie was ingetogen en persoonlijk. Geen muziek, geen groot vertoon, maar aandacht voor wie zij zijn, waar zij vandaan komen en hoe zij samen verder willen. Het burgerlijk huwelijk vormde daarmee een zorgvuldig gelegd fundament, vooruitlopend op de islamitische huwelijksbevestiging en het grote feest later dit jaar.

Zoals dat soms gaat bij persoonlijke verhalen, kreeg één anekdote een onverwachte wending. In de voorbereiding was sprake van Maissa die als klein meisje “door de straat reed met een hind achterop”. Een vermoedelijke typefout werd door mij enthousiast geïnterpreteerd als “hond”.
Tijdens de ceremonie bleek echter dat het om Hind, een zus of vriendin, ging – en niet om een viervoeter.

De zaal reageerde met een hartelijke lach.
Majid speelde het spel direct mee en grapte dat hij, vóór het ondertekenen van de huwelijksakte, toch eerst wel iets meer wilde weten over Maissa’s jeugdige escapades. “Misschien moet ik daar nog even over nadenken,” zei hij met een brede glimlach.

Het moment brak de plechtigheid precies genoeg, zonder af te doen aan de waardigheid van het huwelijk. Het werd een herinnering die bleef hangen: licht, menselijk en verbindend.

Dat gevoel werd later diezelfde dag nog bevestigd in een bericht van Asmae, de zus van Majid. Zij schreef:

“Beste Pim, ik wilde je graag even laten weten hoe bijzonder mooi ik de ceremonie vond.
De manier waarop je alles hebt verwoord was warm, liefdevol en oprecht.
Dank je wel voor dit onvergetelijke moment voor mijn broer en schoonzusje.”

Woorden die onderstrepen waar deze ceremonie voor stond:
oprechte aandacht, zorgvuldig gekozen woorden en ruimte voor een glimlach.

Mabroek aa-lie-kom, Maissa en Majid.