Tamar en Steven

Huwelijksceremonie in de Blauwe Salon van Kasteel Wijenburg in Echteld

Soms voelt een ceremonie als een zorgvuldig gecomponeerd muziekstuk.
Met een ouverture, een verdiepend middendeel, verrassende accenten – en een slot dat nog lang nagalmt. Zo was deze ceremonie ter bevestiging van het huwelijk van Tamar en Steven op vrijdag 13 februari 2026.

Wie waren erbij?

In de Blauwe Salon van Kasteel Wijenburg waren zij omringd door hun dierbaren, waaronder de ouders van Tamar met hun respectievelijke partners, de moeder van Steven, het zusje, het (half-) broertje en -zusje van Tamar, de zus en broer van Steven met hun partners en kinderen, grootouders, ooms, tantes, neven, nichten en een hechte kring van vrienden.

En ook wie er niet bij kon zijn, was voelbaar aanwezig: Steven’s vader overleed in 2004 – veel te vroeg, maar in de muziek van deze dag klonk zijn aanwezigheid mee.

Drie verrassingen

Deze ceremonie kende drie bijzondere momenten, die niemand zag aankomen. De eerste was toen ik Tamar’s (half-)broertje en -zusje uitnodigde om mij te assisteren.
Samen mochten zij, met de trouwhamer in handen, het moment waarop Tamar en Steven definitief getrouwd werden verklaard, kracht bijzetten met een welgemikte hamertik. Zo werden ook zij letterlijk mede-bekrachtigers van het huwelijk van hun zus.

De tweede verrassing bestond er uit, dat de ringen onder twee willekeurige stoelen in de zaal verborgen lagen.... niemand wist waar. Ook het bruidspaar niet. Toen het moment daar was, werden de gelukkige vinders naar voren geroepen om de ringen te overhandigen. Een prachtig moment van verrassing, beweging, verbondenheid en symboliek: de ringen – symbool van oneindigheid – werden niet alleen door Tamar en Steven gedragen, maar eerst door de gemeenschap gevonden en aangereikt.

Het derde verrassingsmoment volgde bij het voorlezen van de akte.
Want, op dat moment werd duidelijk dat hun liefdesverbintenis, die begon in 2018 en in 2025 werd bekrachtigd met een aanzoek op het water langs het Spaarne, op 13 januari van dit jaar al officieel was omgezet in een wettig huwelijk in de gemeente Haarlemmermeer – in aanwezigheid van alleen hun beide moeders als getuigen.
De ceremonie in Echteld was dus de feestelijke, ceremoniële bevestiging ten overstaan van alle familie en vrienden. En wat het extra bijzonder maakte:

- In januari tekenden beide moeders als getuigen.
- In februari tekenden Tamar’s vader en zus, en Steven’s zus en broer de herinneringsakte.
- Eerder hielpen (half-)broertje en -zusje bij de officiële bekrachtiging met de trouwhamer.
Zo kreeg ieder gezinslid – in het officiële én ceremoniële deel – een eigen, betekenisvolle rol in het geheel van de huwelijksvoltrekking van Tamar en Steven. Een huwelijk dus... gedragen door de hele familie.

De muziek van hun verhaal

Muziek loopt als een rode draad door de relatie van Tamar en Steven.
Dat was ook in deze ceremonie voelbaar. Op het nostalgische nummer “Top of the World” van The Carpenters kwamen Tamar en Steven samen binnen.
Een lied dat zegt: ik voel me op de top van de wereld, simpelweg omdat jij er bent. Geen bombast, geen grootse gebaren – maar oprechte, lichte vreugde.
Precies wie zij samen zijn.

Tijdens het tekenen van de herinneringsakte klonk een ode aan vriendschap in het nummer "You're My Best Friend" van Queen.
Want Tamar en Steven zijn niet alleen geliefden, maar ook elkaars maatje, klankbord en rustpunt en hun huwelijk rust op liefde, maar ook op vriendschap. En dat maakt het stevig.

Toen de ceremonie overging in het feest, klonk een vrolijk en ongecompliceerd “Congratulations” van Cliff Richard.
Geen ingewikkelde symboliek. Gewoon een oprecht, muzikaal: Gefeliciteerd.
En dat was precies wat deze dag verdiende.

Een huwelijk in twee delen – één verhaal

Wat begon als een gedeelde dienst op Schiphol in 2018, groeide uit tot een liefde waarin muziek, humor, spelletjes, gesprekken en vertrouwen de basis vormen.
Op 13 januari werd het officieel.
Op 13 februari werd het gedeeld.

Met familie.
Met vrienden.
Met een hamertik.
Met verborgen ringen.
Met muziek.

En met liefde.